писарь
Писарь, -ря
м.
1) Писарь; канцеляриста; секретарь. Піп жиє з олтаря, а писарь з каламаря. Ном. № 212.
2) Названіе дамы трефъ при игрѣ въ цыгана. КС. 1887. VI. 466. ум. писарець, писарьок. Грин. І. 89, писарчик. Левиц. І. 300. Чуб. III. 454.
Словник української мови Грінченка