придача
прида́ча
1) (действие) додача, додання, (неоконч. — обычно) додавання; надання, (неоконч.- обычно) надавання
2) (то, что придано) додача; (прибавление) додаток
в придачу — на додаток, до того (ж)
Російсько-український словникприда́ча
1) (действие) додача, додання, (неоконч. — обычно) додавання; надання, (неоконч.- обычно) надавання
2) (то, что придано) додача; (прибавление) додаток
в придачу — на додаток, до того (ж)
Російсько-український словник