протомить
протоми́ть
1) протомити; (промучить) промучити; (проморить) проморити
2) кул. протушкувати
Російсько-український словникпротоми́ть
1) протомити; (промучить) промучити; (проморить) проморити
2) кул. протушкувати
Російсько-український словник