поразка
1) defeat; blow, discomfiture; checkmate; амер. throw-down; військ. debacle
повна поразка — utter defeat
завдати поразки — to inflict defeat (upon); to defeat
зазнати поразки — to suffer defeat, to be defeated; to get the knock
ворог зазнав поразки — the enemy was defeated
2) юр. disfranchisement
поразка в правах — disfranchisement
Українсько-англійський словник