судитися
суди́тися
1) судиться
2) доставаться в удел, разг. судиться
судилося — безл. суждено (было)
не судилося — безл. не суждено (было), не судьба
так судилося — так суждено (было), такова судьба, разг. так на роду написано
Українсько-російський словник