роскурювати
Роскурювати, -рюю, -єш
сов. в. роскури́ти, -рю, -риш, гл. Раскуривать, раскурить. Я йому роскурила (люльку) і падала. Ном. № 9302.
Джерело:
Словник української мови Грінченка
на Slovnyk.me
Роскурювати, -рюю, -єш
сов. в. роскури́ти, -рю, -риш, гл. Раскуривать, раскурить. Я йому роскурила (люльку) і падала. Ном. № 9302.