скотарь

Скотарь, -ря

м.

1) Скотникъ, пастухъ рогатаго скота.

2) Скотоводъ. Скотарі, табунщики, чабани і отарщики плентались по степах. Стор. II. 137. ум. скотарик.

Джерело: Словник української мови Грінченка на Slovnyk.me