сороколатий

Сороколатий, -а, -е

Имѣющій 40 заплатъ, оборванный (шуточно). Ех, брате, брате сороколатий, а на мені сімсот і чотирі. Погов. Черк. у.

Джерело: Словник української мови Грінченка на Slovnyk.me