відтарабанений
ВІДТАРАБА́НЕНИЙ, а, е, розм.
Дієпр. пас. до відтараба́нити 1, 2.
Речі, відтарабанені на вокзал;
Відтарабанений учнем вірш.
Джерело:
Словник української мови (СУМ-20)
на Slovnyk.me
Значення в інших словниках
- відтарабанений — відтараба́нений дієприкметник Орфографічний словник української мови