розкудкудакатися
РОЗКУДКУДА́КАТИСЯ, розкудкуда́чуся, розкудкуда́чешся і розкудкуда́каюся, розкудкуда́каєшся, док.
1. Почати дуже голосно або довго, не перестаючи кудкудакати.
2. перен., розм. Розкричатися, розбурчатися.
Зла Юнона, суча дочка, Розкудкудакалась, як квочка, Енея не любила – страх (І. Котляревський);
[Жан:] От мужчина, а розкудкудакався, мов стара баба (І. Франко);
– Та не гарячись! Розкудкудакалась! Сказав, значить, зроблю (І. Цюпа);
Курка розкудкудакалася.
Джерело:
Словник української мови (СУМ-20)
на Slovnyk.me
Значення в інших словниках
- розкудкудакатися — розкудкуда́катися дієслово доконаного виду Орфографічний словник української мови
- розкудкудакатися — розкудкудачуся, розкудкудачешся і розкудкудакаюся, розкудкудакаєшся, док. 1》 Почати дуже й довго кудкудакати. 2》 перен., розм. Розкричатися, розбурчатися. Великий тлумачний словник сучасної мови
- розкудкудакатися — РОЗКУДКУДА́КАТИСЯ, розкудкуда́чуся, розкудкуда́чешся і розкудкуда́каюся, розкудкуда́каєшся, док. 1. Почати дуже й довго кудкудакати. Курка розкудкудакалася. 2. перен., розм. Розкричатися, розбурчатися. Словник української мови в 11 томах