нарубать
наруба́ть
нарубать — несов., нарубить — сов.
нарубувати, нарубати; (отсекать в каком-л. количестве) разг. натинати, натяти; урубати, врубати
Джерело:
Російсько-український словник
на Slovnyk.me
наруба́ть
нарубать — несов., нарубить — сов.
нарубувати, нарубати; (отсекать в каком-л. количестве) разг. натинати, натяти; урубати, врубати