безталанний
безтала́нний
1) прил. бесталанный; неудачливый, несчастный (обездоленный)
2) сущ. неудачник
Джерело:
Українсько-російський словник
на Slovnyk.me
безтала́нний
1) прил. бесталанный; неудачливый, несчастный (обездоленный)
2) сущ. неудачник