вистачати
вистача́ти
несов. — вистачати, сов. — вистачити; безл.
хватать, хватить, разг. доставать, достать, ставать, стать
з мене вистачить — (мне надоело) с меня хватит
Джерело:
Українсько-російський словник
на Slovnyk.me
вистача́ти
несов. — вистачати, сов. — вистачити; безл.
хватать, хватить, разг. доставать, достать, ставать, стать
з мене вистачить — (мне надоело) с меня хватит