розлучений
розлу́чений
1) разлучённый прич.; разведённый (прич., прил.)
2) сущ. разведённый
Джерело:
Українсько-російський словник
на Slovnyk.me
розлу́чений
1) разлучённый прич.; разведённый (прич., прил.)
2) сущ. разведённый