римарчук

римарчу́к

див. римарук.

Джерело: Великий тлумачний словник сучасної української мови на Slovnyk.me

Значення в інших словниках

  1. римарчук — Римарчу́к, -ка́; -чуки́, -кі́в Правописний словник Голоскевича (1929 р.)
  2. римарчук — Римарчук, -ка м. 1) Сынъ шорника. 2) Подмастерій у шорника. Словник української мови Грінченка