обчищений
ОБЧИ́ЩЕНИЙ, а, е. Дієпр. пас. мин. ч. до обчи́стити.
Щоб обчищена картопля не потемніла, її треба тримати у воді (Укр. страви, 1957, 27);
// обчи́щено, безос. присудк. сл.
*Образно. Приходить мати того королевича, тішиться, що то вже його від закляття обчищено (Укр.. казки, легенди.., 1957, 111).
Словник української мови (СУМ-11)