безталанний
безтала́нний
1) прил. бесталанный; неудачливый, несчастный (обездоленный)
2) сущ. неудачник
Українсько-російський словникбезтала́нний
1) прил. бесталанный; неудачливый, несчастный (обездоленный)
2) сущ. неудачник
Українсько-російський словник