розгониха

Розго́ниха, -хи

ж. Та, которая разгоняетъ, — эпитетъ каши, такъ какъ при простомъ крестьянскомъ обѣдѣ послѣ нея встаютъ изъ-за стола. Каша — розгониха наша. Ном. № 12317.

Джерело: Словник української мови Грінченка на Slovnyk.me