розгониха
Розго́ниха, -хи
ж. Та, которая разгоняетъ, — эпитетъ каши, такъ какъ при простомъ крестьянскомъ обѣдѣ послѣ нея встаютъ изъ-за стола. Каша — розгониха наша. Ном. № 12317.
Джерело:
Словник української мови Грінченка
на Slovnyk.me