брехака
Брехака, -ки
об.
1) = брехун, брехуха.
2) Эпитетъ собаки. Собака злющий на ланцюзі, брехака невгавущий. К. Дз. 51. ум. брехачка.
Словник української мови ГрінченкаБрехака, -ки
об.
1) = брехун, брехуха.
2) Эпитетъ собаки. Собака злющий на ланцюзі, брехака невгавущий. К. Дз. 51. ум. брехачка.
Словник української мови Грінченка